Dit park komt overeen met een klein deel van de oude wijk van Syracuse in de Griekse en Romeinse tijd en is een natuurgebied vol archeologische vondsten uit verschillende periodes van de geschiedenis van Syracuse.
Het werd aangelegd tussen 1952 en 1955 en opgravingen in dit gebied werden al gestart sinds het midden van de 19de eeuw door Lo Faso en vervolgens door Paolo Orsi en Luigi Benabo Brea.
Het park werd 'ontworpen' door V. Cabianca met de bedoeling alle overblijfselen onder te brengen in een beschermd gebied dat ongeveer 24 hectare behelsd.
Daarnaast is het park rijk aan vegetatie en zijn er meer dan 250 plantensoorten aanwezig zoals olijfbomen, dadelpalm, citrusbomen, johannesbroodboom, granaatappel, oregano (een zeldzame soort genaamd 'Origanum Onites') en struiken zoals mirthe, acanthus en braam. Ook groeien er veel bloemen zoals hibiscus, campanille, bougainvillea,...
In het park, gelegen op een heuvel, zijn volgende bezienswaardigheden te bezoeken:
- Het Romeinse amfitheater: dit stamt uit de 1ste eeuw na Christus, is ellipsvormig en wordt beschouwd als een van de meest representatieve bouwconstructies van de vroege Romeinse keizertijd. Het is grotendeels uitgehouwen uit de rots. Het theater werd in 1839 ontdekt en is ongeveer 140 meter lang en 119 meter breed met twee ingangen en in het midden een rechthoekige kamer verbonden met ondergrondse gangen. Rond de arena liep een overdekte gang met openingen waarlangs gladiatoren en wilde dieren het strijdtoneel konen betreden.
- Het Altaar van Hieron II: dit werd in 466 voor Christus gebouwd ter herinnering aan de overwinning op de tiran Thrasybulus. Vandaag zijn enkel de fundamenten nog over. De basis van het monument was ongeveer 198 meter lang en 22 meter breed. Jaarlijks werden er zo'n 400 stieren geofferd op het altaar.
- Latomie del Paradisio: dit bevindt zich recht tegenover het Altaar van Hieron II. Uit deze steengroeve werd vanaf de 6de eeuw voor Christus de grote steenblokken gewonnen voor de gebouwen van de stad. Binnen deze steengroeve bevinden zich enkele grote holtes zoals de Grotta dei Cordari, Grotta del Salnitro en Orecchio di Dioniso.
- Orecchio dei Dioniso: deze grot werd zo genoemd (het Oor van Dionysus) door de schilder Caravaggio. Het verwijst naar de akoestiek waardoor de tiran zelfs gefluister kon afluisteren van de gevangenen. Deze grot, uitgehakt uit kalktufsteen, is 20 meter hoog bij de ingang en 35 meter hoog op het hoogste punt binnenin. De breedte van de grot varieert van 5 tot 11 meter.
- De grot van Nymphaem: deze grot bevindt zich op het terras dat langs het Griekse theater loopt en komt uit midden in de rotswand. De grot zou de oude thuisbasis zijn geweest van de kunstenaarsgilde waar acteurs zich verzamelden alvorens naar het theater te gaan. Binnenin is een bassin waarin het water wordt opgevangen dat in een waterval uit een holte onderaan de rotswant stroomt.
- Het Griekse theater: dit theater werd oorspronkelijk gebouwd in de 5de eeuw voor Christus en herbouwd in de 3de eeuw voor Christus. Vervolgens werd het gerenoveerd in de Romeinse tijd. Het theater heeft een doorsnede van 158 meter en bestond oorspronkelijk uit 67 treden uitgehouwen uit de rotsen en door trappen verdeeld in negen vakken. Het bood naar schatting plaats aan 15.000 mensen. Rond 1500 werden veel van de architectonische kenmerken vernietigd door de Spanjaarden.
(Op de fotopagina kunt u nog andere foto's bekijken van Sicilië)