De bouw van deze kerk, tevens de bisschoppelijke zetel van het gelijknamige bisdom, begon in 1694 en werd voltooid in 1703. De kerk onderging in de loop van de eeuwen verschillende wijzigingen waardoor het aan het einde van de 19de eeuw pas zijn huidige vorm kreeg met toevoegingen van een nieuwe koepel doordat de vorige door een aardbeving was ingestort.
In 1950 werden diverse renovaties doorgevoerd van onder meer het hoogaltaar, de decoraties van de gewelven, het orgel en het oorspronkelijke zadeldak van hout werd vervangen door baksteen en beton.
Na de aardbeving van 13 december 1990 liep de kerk structurele schade op. Restauratieplannen lieten te lang op zich wachten en op 13 maart 1996 stortte, door een constructiefout in de pijlers van het middenschip, een van de pijlers in die de koepel ondersteunde. Daardoor stortte uiteindelijk het volledige rechterdeel van de kerk in over een oppervlakte van ongeveer 1000 vierkante meter.
In januari 2000 werd gestart met wederopbouw- en restauratiewerken van de kerk en de koepel waarbij de huidige koepen bijna identiek is aan de originele. De dakconstructie werd herbouwd in hout en de gewelven in traditioneel riet- en pleisterwerk. Hierna werden de kapitelen, decoraties en kroonlijsten gerestaureerd.
Na 11 jaar werd de kerk op 18 januari 2007 weer opengesteld voor erediensten.
In de zomer van 2009 werden wederom nieuwe decoraties aangebracht op de koepel en op 13 februari 2011 werd het grote fresco (Pinksteren genaamd) in de koepel ingewijd samen met de afbeeldingen van de vier evangelisten.
De kerk, die bovenaan een grote trap staat, heeft een kalkstenen gevel en is een voorbeeld van laat-barok met een neoclassicistische inslag.
De kerk heeft twee zijtorens en de gevel wordt bekroond met vier laat 18de-eeuwse beelden die de evangelisten voorstellen.
Er zijn drie portalen geflankeerd door Corintische zuilen. Het middelste portaal is gemaakt van brons en stelt taferelen voor uit het leven van Sint Corrado Confalonieri.
Het interieur van de kerk, in de vorm van een Latijns kruis met drie beuken, kreeg zijn huidige vorm in 1899. Alle tussen 1950 en 1956 aangebrachte schilderingen zijn na de wederopbouw van 1996 helemaal hersteld in hun oorspronkelijke staat.
Volgende bezienswaardigheden zijn te bezoeken in het interieur van de kathedraal:
- Twee bisschopstronen van gesneden en verguld hout uit de 18de-19de eeuw.
- Een houten koor.
- Een hoofdaltaar van marmer met daarachter een drieluik waarop Sint-Nicolaas, Sint Corrado en Sint Willem zijn afgebeeld.
- In het linkerschip: twee olieverfwerken op doek (Wonder van Sint Franciscus uit de 18de eeuw en Pijnen van Sicilië uit de 19de eeuw), een houten sculptuur uit de 19de eeuw (Heilig Hart), Madonna en de Zielen in het Vagevuur uit de 18de eeuw, een marmeren sculptuur van Sint Michael uit de 16de eeuw, een houten kruisbeeld en een kapel gewijd aan het Allerheiligste Sacrament versierd met stucwerk.
- In het rechterschip: een doopvont van veelkleurig marmer, een olieverfdoek (Aanbidding van de Herders), een beschilderd bas-reliëf uit de 16de eeuw (Madonna della Grazie), sculpturen, een olieverfdoek uit 1827 (Overhandiging van de sleutels aan Sint Pieter) en een 16de-eeuwse houten kist bedekt met bladzilver met daarin de resten van Sint Corrado.
In het gewelf van het middenschip bevindt zich nu een doek van 110 vierkante meter groot van Lino Frongio met de 'Tenhemelopneming van Maria' en de 'Vier Hoofddeugden'. Op de penditieven staan de 4 evangelisten en op de koepel prijkt de fresco uit 2011 van Oleg Supereko genaamd 'Pinksteren'.
In het presbyterium bevinden zich het altaar, de preekstoel en een verzilverd kruis. In de apsis is er ook een afbeelding van Christus Pantocrator van de hand van Bruno d'Arcevia met links de Maagd Maria en rechts Johannes de Doper. Boven hen prijkt de vlam met de duif. Op panelen eronder zijn de kerkleraren geschilderd. Bruno d'Arcevia kreeg eveneens de opdracht om 'De Wacht op het Laatste Oordeel' te schilderen en schilderde een lege troon met de insignes van Christus (een gesloten boek en een kussen met een rechtsmantel), het kruis en de instrumenten van de Passie (onder andere een doornenkroon). Er staat ook een vaasje met de vier spijkers van de kruisiging.
Er zijn ook 17 nieuwe glas-in-loodramen ontworpen door Francesco Morti. Negen in het middenschip, zes in de twee dwarsbeuken en twee in de apsis. Bovenaan de centrale deur is het bestaande glas-in-loodraam van Sint Corrado na de restaurtie terug geplaatst.
In juli 2013 werden in de nissen van de zijbeuken twaalf witte gipsen sculpturen met afbeeldingen van de apostelen voltooid. De wanden van de zijbeuken bevatten doeken die de kruisweg uitbeelden.
(Op de fotopagina kunt u nog andere foto's bekijken van Sicilië)