De oorspronkelijke kerk werd volgens de overlevering gebouwd in het Normandische-Aragonese tijdperk (schip, klokkentoren en
dit vermoedelijk, gelet op een gevonden inscriptie op de architraaf aan de ingang, rond 1282.
Er wordt aangenomen dat in 1282 een van de eerste gedocumenteerde reconstructies plaatsvond.
In 1542 vond er opnieuw een reconstructie plaats nadat de kerk voor de helft werd verwoest na een aardbeving.
In 1627 kreeg architect Simone Gulli de opdracht een nieuwe kerk te ontwerpen maar hiervan stortte de oude klokkentoren, de gewelfde plafonds en de koepel opnieuw in na de aardbeving in 1693.
In de 18de eeuw werd de kerk wederom helemaal terug verbouwd en dit in de huidige vorm door de architect Simon Mancuso uit Agrigento met behulp van de bouwer en beeldhouwer Giuseppe Montes uit Palermo.
De oude kerkdelen uit 1627 die Simone Gulli destijds had behouden in zijn ontwerp werden verwijderd en de kerk werd helemaal opnieuw opgebouwd met hoge witte stenen zuilen om de gewelven en de koepel te dragen, er werd een nieuwe gevel gebouwd met een klokkentoren (voltooid in 1756) en er werd een vloer gelegd bestaande uit witte majolicategels.
In de tweede helft van de 18de eeuw werden stenen portalen toegevoegd aan de buitenmuren en in 1773 werd de klok boven de middelste deur vervangen.
In de eerste tientallen jaren van de 19de eeuw werd het interieur in opdracht van de eerste bisschop aangepast door de stijl aan te passen van de Toscaanse naar Corintische stijl en werden de stuc- en schilderdecoraties ontworpen.
Verder werd het altaar van de Madonna della Mercede met marmer bekleed en werd een kleine bisschopstroon gebouwd.
De kathedraalbasiliek van San Giuliano is de belangrijkste plek van de katholieke eredienst in Caltagirone en de moederkerk van het gelijknamige bisdom.
In 1948 verhief Paus Pius XII de kerk tot de rang van kleine basiliek.
(Op de fotopagina kunt u nog andere foto's bekijken van Sicilië)