Tot aan de opheffing van de kloosters onder Hendrik VIII stond op het terrein van de universiteit een augustijnenklooster.
Koningin Elisabeth I stichtte hier in 1592 het 'College of the Holy and Undivided Trinity of Queen Elisabeth near Dublin' als zetel van protestantse geleerdheid.
Tot 1873 bleven er beperkingen voor rooms-katholieken en andersdenkenden aan de universiteit en tot 1970 verbood de katholieke kerk haar aanhangers om zonder toestemming van hun bisschop de universiteit te bezoeken. Pas in 1970 kwam hier een einde aan.
Aanvankelijk gevestigd buiten de stadsmuren wordt Trinitiy College, gelegen aan College Green, nu omringd door de stad.
De universiteit heeft drie faculteiten bestaande uit 25 scholen die zowel bachelor- als masteropleidingen aanbieden.
Het terrein van de universiteit is vrij toegankelijk voor iedereen en volgende delen van de universiteit zijn erg bezienswaardig:
- Het universiteitsgebouw heeft als hoofdingang een eenvoudige massieve houten deur in het Regent House. Vlak daarvoor bevinden zich twee standbeelden van voormalige studenten van de universiteit: filosoof en politicus Edmund Burke (1729-1797) en schrijver Oliver Goldsmith (1728-1774).
- Van zodra je door de ingang loopt, kom je meteen op het 'parlementsplein' waarop de dertig meter hoge campanile staat die werd voltooid in 1853. Deze campanile werd geschonken door Lord John Beresford (de toenmalige aartsbisschop van Armagh) en werd ontworpen door Sir Charles Lanyon. Het beeldhouwwerk is van de hand van Thomas Kirk. In de toren hangt de 'Grote Drievuldigheidsklok' die 3700 pond weegt en die nog steeds wordt geluid voor de examens en voor de uitreiking van de diploma's. Het bouwwerk bestaat voornamelijk uit graniet met beeldhouwwerk in Portlandsteen. De basis wordt gevormd door dorische pilasters met rondbogen en sluitstenen die Homerus, Socrates, Plato en Demosthenes afbeelden.
- Voor de campanile bevinden zich twee bijna identieke gebouwen. Aan de linkerkant ligt de kapel en aan de rechterkant de examenzaal. De kapel werd voltooid in 1798 en wordt nog dagelijks gebruikt voor misvieringen. De examenzaal werd ontworpen in 1786 en wordt ook vandaag de dag nog steeds gebruikt voor examens en officiële aangelegenheden. Beide gebouwen werden ontworpen door William Chambers.
- Achter de campanile bevindt zich de 'Rubrics' wat het oudste gebouw is binnen Trinity College. Hoewel er geen exacte datum bekend is, wordt gedacht dat de Rubrics rond 1700 werden ontworpen en gebouwd. De gebouwen hebben karakteristieke zeshoekige schoorstenen en in 1894 werden ze voorzien van gevels in Hollandse stijl. Tegenwoordig worden de Rubrics gebruikt als kamers voor studenten.
- Wie achter het gebouw van de kapel een klein paadje oploopt, vindt de kleinste begraafplaats van de stad 'Chaloner's Corner' waar enkele professoren liggen begraven. Het is vernoemd naar Luke Chaloner die er in 1613 begraven werd.
- Wanneer je verder naar naar achter loopt op het domein kan je voor de Eavan Boland Bibliotheek nog het kunstwerk bekijken 'Sphere within Sphere' van Aranaldo Pomodore. In 1966 kreeg hij de opdracht een 3,5 meter hoge bol te maken voor Expo67 in Montreal.
Hoewel het terrein van Trinity College op zich al de moeite waard is, zijn de twee mooiste bezienswaardigheden van de universiteit de oude bibliotheek met de beroemde 'Long Room' en het 'Book of Kells'.
De bouw van de oude bibliotheek van Trinity College begon in 1712 en werd voltooid in 1732. In deze bibliotheek is 'The Long Room' gevestigd met een lengte van bijna 65 meter. Indien dit gedeelte helemaal gevuld zou zijn dan zou het 200.000 van de oudste boeken uit de bibliotheekcollectie bevatten. Aanvankelijk was er een vlak stucwerkplafond en bevonden de boekenplanken zich enkel op de benedenverdieping. In 1860 echter werd het dak verhoogd om ook boekenplanken te kunnen voorzien in de bovenste galerij en het tongewelf te kunnen bouwen. Dit was nodig om meer ruimte voor boeken te voorzien gezien sinds 1801 de bibliotheek het recht heeft verkregen om één exemplaar van elk boek te krijgen dat in Groot-Brittanië en Ierland wordt gepubliceerd.
Ondertussen is 'The Library Development Project' opgericht om dit 18de-eeuwse gebouw te beschermen en de waardevolle collectie veilig te stellen voor toekomstige generaties.
Langs beide zijden van 'The Long Room' staan 38 marmeren sculpturen van klassieke en vroegmoderne figuren en prominentie personen van Trinity College.
In 1793 werden 14 bustes aangekocht waarvan er acht werden gemaakt door de Vlaamse beeldhouwer Peter Scheemakers (onder andere Homerus en Shakespeare) en zes anderen werden vermoedelijk gemaakt door de Franse beeldhouwer Louis François Roubiliac. het is wel zeker dat hij de buste maakte van Swift. Allen samen werden de sculpturen geplaatst in maart 1749.
Op 1 februari 2023 werden vier vrouwelijke sculpturen aan de zaal toegevoegd. Rosalin Franklin (wetenschapper), Augusta Gregory (toneelschrijfster en folkloriste), Ada Lovelace (wiskundige) en Mary Wollstonecraft (schrijfster en voorvechtster van vrouwenrechten).
In 'The Long Room' bevindt zich ook een historisch document bekend als de 'Proclamatie van 1916'. Dit exemplaar werd 1000 keer gedrukt in Liberty Hall in Dublin op Paaszondag 1916 door het Irish Citizen Army en vrijwilligers. Dit exemplaar is een van de slechts tientallen overgebleven exemplaren van de originele druk en is uitgeleend door de Restauratiecommissie van Kilmainham Gaol. Het document verklaart de stichting van een onafhankelijke Ierse Republiek en de aanstelling van een voorlopige Ierse regering.
Ook is er de 'Brian Boru' harp te vinden. De harp is gemaakt van wilg, eikenhout en koperen snaren en dateert uit de 14de eeuw. Het is de oudste nog bestaande harp in Ierland. De harp werd op 6 december 1921 bij de start van de onafhankelijkheid van Ierland gekozen als het staatsembleem en bleef ook na het aannemen van de Ierse Grondwet het nationaal symbool. Het werd op 9 november 1945 officieel vastgelegd.
Ook het kunstwerk 'Gaia', dat werd gemaakt door kunstenaar Luke Jerram, is te vinden in de bibliotheek. Het is een wereldbol met een diameter van zes meter die de mogelijkheid geeft om de planeet te zien zweven.
Het meest bezienswaardig en een ultieme pracht voor elke boekenliefhebber is echter het 'Book of Kells' dat wordt tentoongesteld in Trinity College.
Het 'Book of Kells' is een van de beroemdste middeleeuwse manuscripten ter wereld en is vermoedelijk geschreven rond het jaar 800 wat betekent dat het meer dan 1200 jaar oud is.
Het 'Book of Kells' bevat de vier evangeliën van het Nieuwe Testament (Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes) geschreven in het Latijn.
De exacte oorsprong van het 'Book of Kells' is niet helemaal gekend maar het wordt algemeen aangenomen dat het werd gemaakt op het Schotse eiland Iona door monniken van een klooster dat in 561 op het eiland werd gesticht.
Na de aanvallen van de vikingen in de 9de eeuw kwamen 68 monniken om. De overgebleven monniken vluchtten weg van het eiland naar een zusterklooster in Kells en namen het manuscript mee waarna het een hele periode letterlijk onder de grond verdween tot het terug werd opgegraven en werd bewaard in een parochiekerk in Kells.
Om het manuscript veilig te stellen van enige dreiging werd het door bisschop Henry Jones aan Trinity College geschonken in 1661. Het manuscript bleef sindsdien altijd onder de hoede van de universiteit.
Het 'Book of Kells' meet 35 bij 25 centimer en de pagina's van het boek zijn gemaakt van bewerkt kalfsleer waarvoor naar schatting 185 kalfshuiden nodig waren. Het bevat in totaal 340 bladzijden (ook wel folio's genoemd) die goed zijn voor in totaal 680 pagina.
Bij bezichtiging zijn er telkens twee bladzijden te bekijken van het 'Book of Kells' en elke 6 tot 8 weken wordt er een bladzijde omgeslagen.
De pagina's van het 'Book of Kells' zijn zo rijk versierd met prachtige heldere kleuren, ingewikkeld knoopwerk en illustraties van dieren en mythische wezens dat het manuscript vaak wordt omschreven als 'het werk van de engelen'.
Dieren die vaak voorkomen in het manuscript zijn slangen als symbool voor de heropstanding van Christus (een slang werpt zijn huis af en wordt herboren), pauwen als symbool voor de onsterfelijkheid van Christus en leeuwen als symbool eveneens voor de heropstanding van Christus (de leeuwenwelp die na drie dagen door zijn vader wordt gewekt).
De oorsprong van de kleuren in het 'Book of Kells' zijn lang onduidelijk geweest. Een restauratieteam van Trinity College kan met nieuwe technieken de afkomst van de pigmenten en blauwtinten steeds beter achterhalen.
(Op de fotopagina kunt u nog andere foto's bekijken van Dublin)