De Necropolis van Pantalica is de grootste necropool van Europa en is opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De rotsgraven zijn verdeeld over een viertal necropoli waarvan de meest toegankelijke zich bevinden nabij het plaatsje Sortino waard de rivier Arapa een canyon vormt.
De graven liggen op een kalkstenen landtong in een natuurreservaat dat rijk is aan flora, fauna en natuurlijke grotten.
Van aan het bezoekershutje vertrekken verschillende wandelingen die er tevens voor zorgen dat je een goed uitzicht hebt op de rotsgraven en er hier en daar ook langs loopt.
Pantalica kende een bloeiperiode van zo'n 600 jaar en dit ongeveer van 1250 tot 650 voor Christus en werd nog steeds bewoond tijdens de klassieke oudheid gezien archeologsiche vondsten werden gedaan daterend uit de 4de en 3de eeuw voor Christus.
De overblijfselen vandaag bestaan uit naar schatting 4000 prehistorische grafkamers (een tot zeven personen bevattend van verschillende leeftijden en verschillend geslacht) daterend uit de 13de tot 7de eeuw voor Christus uitgehouwen in de kalksteenrots en enkele grote uitgehouwen huizen.
Aan de westkant van de landtong (dichtbij Ferla) zijn overblijfselen te zien van een grote greppel die vermoedelijk dateert uit de 4de eeuw voor Christus en werd gebruikt als verdedigingswerk. Ook zijn er drie kleine kapellen te vinden die uitgehouwen zijn in de rotsen: de Grotta del Crocifisso (noordkant), de Grotta di San Nicolicchio (zuidkant) en de Grotta die San Micidario (bij Filiporto).
De site werd grotendeels opgegraven tussen 1895 en 1910 door de Italiaanse archeoloog Paolo Orsi. De archeologische vondsten in de graven zoals aardewerk, ringen, metalen voorwerpen,... zijn tentoongesteld in het Archeologisch Museum in Syracuse.
(Op de fotopagina kunt u nog andere foto's bekijken van Sicilië)